توهمات روزانه

اين وبلاگ رو خيلي وقت پيش ساختم ولي بعدش هيچي به هيچي ، حوصله شو نداشتم چيزي بنويسم ، حتي الانشم مطمئن نيستم كه حوصله لازم رو دارم يا نه  من وبلاگ نويس نيستم ، اصن نوشتن بلد نيستم . فقط گاهي دوست دارم يه چيزايي بگم يا به اصطلاح اعلام موجوديت كنم ! موجوديت برا شخصي كه گم شده تو تكرار روزمرگي . به خودم فكر مي كنم نه به شما ، در واقع جز عده معدودی به کس دیگه ای فکر نمی کنم چون بقدر كافي مشكل دارم ! روزمرگي من يني كثافت هاي زندگي ، يني خالي كردن عقده ها تو توييتر ، يني صب تا عصر كار عصر تا شب دلتنگي ، يني انتظار ،يني هم آغوشي با جامعه هاي مجازي ، يني نا اميدي و تكرار روزانه ي اين ماجرا از اين جريان راه فراري نيست اجتناب ناپذيره ! جرياني هست كه مردم بهش مي گن زندگي .